อย่าเล่นซ่อนเเอบตอนกลางคืน

สวัสดีตอนค่ำครับ คุณผู้ชมทุกท่านชอบตอนกลางคืนมั้ยครับ ผมชอบตอนกลางคืนมากๆเพราะไม่ต้องไปทำงาน(ไม่นับตอนมีกะดึกครับ)ดูหนัง เล่นเฟส เเละอื่นที่จะหามาบำเรอตัวเองให้มีความสุข เเต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่ออาทิตย์ที่เเล้ว ผมกับเพื่อนอีก3คนไปเที่ยวหาดเเม่รำพึง ที่จ.ระยองกัน ผมกับกับเพื่อน(สมมติชื่อ เอ บี เเละซี) กะไปตกปลาที่ทะเลกัน(จริงๆตกไม่ได้ครับคลื่นเเรง) จิงๆเเล้วพวกผมเเค่นัดมาย้อนวัยสมัยเด็กๆกัน ซีจองห้องพักไว้ห้องหนึ่ง กะเอาไว้อาบน้ำเเต่มันผิดเเผนไปหน่อยพวกผมจึงค้างคืนในห้องที่จองไว้ พอถึง4ทุ่ม เอจู่ๆก้อปิดทีวีเเละชวนพวกผมมานั่งฟัง มันบอกว่ามาเล่าเรื่องผีกันมั้ย เอาหนุกๆเป็นนิทานกล่อมนอน ผมหน้าซีดเลยครับปกติก้อเกลียดการมานอนต่างที่อยู่เเล้วเเถมจะเล่าเรื่องอะไรก็ไม่รู้อีก ผมขอผ่านบอกง่วงเเล้วขอนอนก่อน ครับ!!เเปลกมากพวกมันไม่เซ้าซี้ผมเลยพอผมนอนที่เตียงปุ๊ป พวกมันย้ายมาเล่าเรื่องผีข้างเตียงผมเลยครับ มันบอกหวังดีจะเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง เอเล่าเรื่องที่สมัยเด็กเมื่อตอนที่อาศัยอยู่บ้านเดิมที่มีทุ่งนาเเละสวนยางหลายไร่ บ้านตั้งอยู่กลางทุ่งนา ห่างออกไปหลังสวนยางมีบ้านของลุง(อะไรซักอย่างลืมชื่อ สมมติว่าชื่อ ลุงชมละกันนะครับ)ลุงชมเเกมีลูกเยอะ เเม่ของเอเคยเล่าว่าลุงชมเเกมีเมีย 2 คน เลยมีลูกเยอะจัด เเละลูกๆที่ว่าพออายุเข้ารุ่นๆก็เข้าเมืองไปหางานการทำเเละส่งลูกของตัวเองที่ยังเด็กๆกลับมาที่บ้านลุงชม บ้านลุงชมเลยมีเด็กเยอะ ตอนนั้นเอสนิทสนมกับเด็กในบ้านนั้นก็มีอยู่5 คน เเต่ที่เล่นๆด้วยกันมีเเค่2คนเพราะนอกนั้นเป็นผู้หญิงหมด ผม(ขอเเทนตัวเอ ว่าผมนะครับ)เเละเพื่อนอีก2คนชอบชวนกันไปหาปูนาในทุ่งหรือไม่ก็ชวนกันไปเล่นซ่อนในสวนยางเเละทุกครั้งมักเล่นกันในตอนกลางวันถึงเย็นไม่เคยถึงค่ำเเต่มีวันนึงลุงชมเข้าไปทำธุระในตัวเมืองเลยพาหลานๆมาฝากไว้ที่บ้านผม เเม่เลยต้องทำกับข้าวเพิ่มเเละสั่งให้ผมพาเพื่อนๆไปล้างมือที่โอ่งหน้าบ้าน ตอนนั้นนึกสนุกอะไรไม่รู้ผมเเกล้งสาดน้ำใส่พลอยจริงกะให้โดนไอ้ต้นเเต่พลาด น้ำในโอ่งตอนกลางคืนมันค่อนข้างเย็นครับ พลอยโมโหจัดเอาขันไล่ปาผมเเละไอ้ต้น(ปากูทำไมเนีย)เรื่องนี้ทำให้ผมคุยกับพลอยโกรธกันเธอกับน้องสาวไม่เล่นกับผมเลยครับ ผมเบื่อเลยชวนไอ้ต้นกับไอ้ยอด ชื่อจิงๆคือ ยอดชาย ลงไปเล่นซ่อนเเอบกันข้างล่าง ยอดชายห้ามผมมันดูไม่ค่อยอยากเล่น เเถมยังอ้างว่า อย่าเล่นซ่อนเเอบตอนกลางคืนนะเด๋วจะเจอผีลักซ่อน ผมเลยบอกว่า มืดๆเเบบเนี้ยหากันมันส์ดี อย่าป๊อดน่ามาเล่นด้วยกันเหอะหน่าเเป๊ปเดียว อีกเดี๋ยวเเม่ก็เรียกกินข้าวเเล้ว ชายกับต้นจึงต้องมาเล่นซ่อนเเอบในป่ายางกัน ตอนกลางคืนมืดมากเเต่ก็ไม่มากเท่าไร เเสงจากดวงจันทร์มากระทบผิวน้ำสวยมาก คืนนั้นเป็นคืนพระจันทร์เต็มดวงพอมองเห็นทางบ้าง หลังจากตีใบ(โอน้อยออก) ต้นเป็นคนหาผมกับชายวิ่งไปซ่อน เรา2คนเเยกกันซ่อน ผมไปซ่อนที่โพรงหลังต้นไม้ใหญ่(ไม่รู้ว่าต้นอะไร) ผมได้ยินเสียงต้นบอก "จะหาละนะ" เเล้วทุกอย่างก็เงียบผมพยายามฟังเสียงฝีเท้าของต้นเเต่ก็ไม่ได้ยิน ได้ยินเเต่เสียงลมพัดโดนใบใม้เสียงของเเปลกๆกว่าที่เคยได้ยิน ผมเเอบอยู่ตรงนั้นนานพอดู คิดว่าคงเลิกเล่นเเล้วเเม่น่าจะเรียกกินข้าว ผมจึงเดินกลับบ้านเจอพ่อกำลังเอาตะเกียงกับมีดตรงเข้าป่ายางกับไอ้ต้นเเละไอ้ชายบอกอะไรกับพ่อ พอพ่อเห็นผมปุ๊ปตรงเข้ามาหาทันที มรึงงงหายไปไหนมา หาทั่วทั้งทุ่งทั้งสวนเเล้วก็ไม่เจอ พ่อเคยบอกเเล้วใช่มั้ยว่าห้ามเล่น...พ่อหยุดว่าเพราะเเม่ดีใจวิ่งมาก่อนผม ต้นบอกว่าตอนเล่นซ่อนเเอบกันเเปปเดียวหาไอ้ชายเจอ เลยบังคับให้ไอ้ชายบอกที่ซ่อนเอ็ง มันก็บอกว่าเอ็งเเอบที่ต้นไม้ใหญ่ พวกกูเลยไปดูที่ต้นไม้ใหญ่รอบๆเเละมองบนต้นไม้ด้วยไม่เห็นเลยตะโกนเรียก ว่าเลิกเล่นเเล้วออกมาเหอะหิวข้าววว เเต่ไม่เจอเลยคิดว่ากลับบ้านไปเเล้ว เเต่ไม่เจอตัวเอ็งที่บ้านเลยบอกคุณลุง(พ่อ)ให้ออกตามหา นั่นเป็นครั้งเเรกที่ผมรู้สึกว่ามันหนาว เเม่พาผมไปวัดพรุ่งนี้เช้าเเละบอกให้ผมเลิกเล่นตอนกลางคืน เเม่บอกว่าที่ตามกันไม่เจอเพราะมันมืดเกินไป เเต่ผมมั่นใจว่านั่นคงเป็นอะไรซักอย่างบันดาลให้เพื่อนๆมองไม่เห็นผมเเละผมก็ไม่เห็นเพื่อนๆ ซึ่งถงตอนนี้ก็ยังอธิบายคำตอบไม่ได้ จบเรื่องของเอ ฟังจบปุ๊ปผมผมเเทบหลับปั๊ป ขอบคุณทุกท่านที่อ่านเรื่องนี้จนจบ ขอให้คืนนี้ฝันดี เเละให้วันพรุ่งนี้เป็นวันที่ดีนะครับ อ้อ!!อย่าลืม อย่าเล่นซ่อนเเอบตอนกลางคืนนะครับ